ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗ

Φροντιστές ανθρώπων με άνοια: πρακτική και συναισθηματική υποστήριξη

Η φροντίδα ενός ανθρώπου με άνοια μπορεί να περιλαμβάνει αγάπη και ουσιαστική σύνδεση, αλλά και κόπωση, αβεβαιότητα, θλίψη ή ενοχές. Η ανάγκη του φροντιστή για στήριξη δεν είναι αποτυχία. Είναι μέρος μιας ασφαλούς και βιώσιμης φροντίδας.

Αναγνωρίζοντας την επιβάρυνση

Οι φροντιστές συχνά αναλαμβάνουν φάρμακα, ραντεβού, οικονομικές εκκρεμότητες, προσωπική υγιεινή, νυχτερινή επίβλεψη και διαχείριση αλλαγών στη συμπεριφορά. Όταν όλα αυτά συγκεντρώνονται σε ένα άτομο, μπορεί να εμφανιστούν αϋπνία, ευερεθιστότητα, σωματικοί πόνοι, απομόνωση και αίσθημα ότι δεν υπάρχει χρόνος για τίποτε άλλο.

Η WHO επισημαίνει ότι η άνοια επηρεάζει έντονα όχι μόνο τον άνθρωπο που ζει με αυτήν αλλά και τους φροντιστές και τις οικογένειες. Το NICE συστήνει εκπαίδευση, πρακτικές δεξιότητες, ενημέρωση για την εξέλιξη και υποστήριξη της σωματικής και ψυχικής υγείας των φροντιστών.

Μοιρασμένοι ρόλοι και μικρό σχέδιο φροντίδας

Ένα απλό γραπτό σχέδιο μειώνει την ανάγκη να θυμάται ένας άνθρωπος τα πάντα. Περιλαμβάνει στοιχεία γιατρών, λίστα φαρμάκων, βασικό ημερήσιο πρόγραμμα, οδηγίες για συχνές δυσκολίες και δύο ή τρία τηλέφωνα ανθρώπων που μπορούν να βοηθήσουν. Η βοήθεια γίνεται πιο αποτελεσματική όταν είναι συγκεκριμένη: «μπορείς να μείνεις δύο ώρες την Τετάρτη;» αντί για «πες μου αν μπορείς κάποτε».

Αν υπάρχουν αδέλφια ή άλλα κοντινά πρόσωπα, οι ρόλοι μπορούν να μοιραστούν ανάλογα με τον χρόνο και τις δυνατότητές τους. Κάποιος αναλαμβάνει ραντεβού, άλλος προμήθειες και κάποιος μία σταθερή περίοδο συντροφιάς. Δεν είναι απαραίτητο όλοι να προσφέρουν το ίδιο είδος βοήθειας, αλλά είναι σημαντικό η ευθύνη να μην μένει αόρατη σε έναν μόνο φροντιστή.

Επικοινωνία στις δύσκολες στιγμές

Όταν ο άνθρωπος με άνοια είναι αναστατωμένος, αναζητούμε πρώτα μια απλή αιτία: πόνο, πείνα, δίψα, ανάγκη για τουαλέτα, θόρυβο, κούραση ή φόβο. Μιλάμε αργά και χρησιμοποιούμε μία οδηγία τη φορά. Δεν επιμένουμε να αποδείξουμε ότι θυμάται λάθος. Η αναγνώριση του συναισθήματος και η ήρεμη μετατόπιση της προσοχής είναι συχνά πιο αποτελεσματικές.

Αν η συμπεριφορά αλλάξει απότομα, απαιτείται ιατρικός έλεγχος. Ο πόνος, μια λοίμωξη, η αφυδάτωση ή παρενέργειες φαρμάκων μπορεί να εκδηλωθούν ως σύγχυση ή ανησυχία. Η σταδιακή επιδείνωση χρειάζεται επίσης επανεκτίμηση, ώστε να προσαρμόζεται το πλάνο.

Χρόνος ανάπαυσης χωρίς ενοχή

Ο φροντιστής χρειάζεται τακτικά διαλείμματα πριν εξαντληθεί. Ακόμη και σύντομος, προγραμματισμένος χρόνος για ύπνο, κίνηση, φίλους ή μια ιατρική εξέταση έχει αξία. Η ανάπαυση δεν αφαιρεί φροντίδα από τον δικό του άνθρωπο· αυξάνει την ικανότητα να συνεχίσει με περισσότερη υπομονή και ασφάλεια.

Σημάδια ότι χρειάζεται πρόσθετη υποστήριξη είναι η μόνιμη απελπισία, οι συχνοί θυμοί, η αδυναμία ύπνου, η παραμέληση της προσωπικής υγείας ή η σκέψη ότι «δεν αντέχω άλλο». Σε αυτές τις περιπτώσεις η συζήτηση με επαγγελματία ψυχικής υγείας, κοινωνικό λειτουργό ή ομάδα υποστήριξης μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά. Η γραμμή 10306 προσφέρει δωρεάν και ανώνυμη ψυχοκοινωνική υποστήριξη όλο το 24ωρο.

Συνεργασία με υπηρεσίες φροντίδας

Η κοινωνική υπηρεσία μπορεί να βοηθήσει την οικογένεια να οργανώσει πληροφορίες, πρακτικές ανάγκες και τη σύνδεση με διαθέσιμες μορφές υποστήριξης. Όταν οι γνωστικές, ψυχικές ή λειτουργικές δυσκολίες αυξάνονται, οι ψυχογηριατρικές υπηρεσίες μπορούν να προσφέρουν πιο οργανωμένη αξιολόγηση και φροντίδα.

Η καλή συνεργασία βασίζεται σε ειλικρινή ενημέρωση: τι λειτουργεί στο σπίτι, πού υπάρχουν κίνδυνοι και ποια είναι τα όρια του φροντιστή. Το πλάνο πρέπει να είναι εφαρμόσιμο για όλη την οικογένεια και να επανεξετάζεται καθώς η κατάσταση αλλάζει.

Το κείμενο προσφέρει γενική ενημέρωση. Για εξατομικευμένες ανάγκες ζητήστε υποστήριξη από αρμόδιο επαγγελματία υγείας.